Etno-Mezhepsel Radikalleşme: Sistan-Beluçistan’da Radikal Gruplar

İÇ POLİTİKA 30.09.2019
Çağatay Balcı Araştırmacı, Güvenlik Çalışmaları

İran’ın Sistan-Beluçistan bölgesinde yaşayan Beluç halkı, bulunduğu coğrafyada istisnai bir kimlik formunu temsil etmektedir.

Radikalleşmenin farklı boyutları ve faktörleri kapsayan yapısının açıklanabilmesi ve anlaşılabilmesi adına bütünsel değerlendirmelerin gerekliliği ön plana çıkmaktadır. Ayrıca bu yapının açıklanabilmesi için kimlik temeli üzerinden yapılan tanımlamalar ve yaklaşımlar literatürde büyük bir yer tutmaktadır. Özellikle dinî ve etnik kimliklerin, radikalleşme süreçlerindeki en önemli motivasyon kaynaklarından biri olduğuna ve radikalleşmeye bir çerçeve teşkil ettiğine dair teorik perspektifler ve örnek olay incelemeleri bu açıdan oldukça önemlidir. Radikalleşmenin kimlik temeli üzerinden açıklandığı sosyolojik yaklaşımların yanı sıra sosyal psikoloji ve politik psikoloji alanlarından da ciddi biçimde yararlanılmaktadır. Kimliklerin oluşum ve gelişim süreçleriyle radikalleşmeye birer kaynak oluşturan yapılarının incelenmesinde bu alanlar önemli perspektifler sunmaktadır. Etnik ve dinî kimlikleriyle radikalleşme ilişkisinin incelendiği süreçlerde politik psikolojik yaklaşımların etkisi önemli düzeyde gözlemlenmektedir. Bu durum farklı coğrafyalarda ve farklı sosyopolitik şartlarda kendisini gösteren radikalleşme süreçlerinin kimlikler temelinde açıklanabilmesine imkân vermektedir.

Etno-mezhepsel Kimlik, Sünni Beluç Kimliği, Radikalleşme, Sistan-Beluçistan

Besic: İran’da İstisnai Bir Güvenlik Birimi

Çağatay Balcı

Besic-i Mustazafin (Ezilenlerin Savunma/Direniş Gücü) yapılanması, 1979 İran İslam Devrimi sürecinde kurumsal ve motivasyonel kökleri oluşmuş olan bir yapılanmadır.

İran’ın Kuzey Irak’taki Operasyonu ve Taktiksel Değişimleri

Çağatay Balcı

İran’ın söz konusu taktiksel değişimi nihai olarak Türkiye’nin, Irak’ın kuzeyindeki terörle mücadele harekâtlarına yönelik karşıt tutumun sonuçsuz kalması dolayısıyla gelişmektedir.