روابط ایران و ایالات متحده در دورۀ روحانی

روابط ایران و ایالات متحده در دورۀ روحانی

حسن روحانی با وعدۀ اعتدال گرایی؛ چه در سیاست داخلی و چه

حسن روحانی با وعدۀ اعتدال گرایی؛ چه در سیاست داخلی و چه در سیاست خارجی، وارد رقابتهای انتخاباتی سال ۹۲ شد و توانست به مقام ریاست جمهوری برسد. با توجه به بحرانهای روزافزون کشور در حوزۀ اقتصاد و سیاست خارجی در آن دوران، انتخاب روحانی که معتقد به ضرورت ایجاد تعامل سازنده با غرب و كشورهای همسایه بود، سبب شد تا امید و انتظاری نسبت به رفع این بحرانها طی دوران جدید ایجاد گردد. از این لحاظ، حل پروندۀ هسته‌ای از طریق مذاكرات دیپلماتیک و رفع تحریمهای شدید اقتصادی علیه ایران، اولویت اول روحانی در سیاست خارجی بود. در پی توافق و سازش میان ایران و گروه ١+٥ در سال ٢٠١٥ كه منجر به امضای توافقنامۀ هسته‌ای شد، پیچیده‌ترین بحران به وجود آمده در روابط ایران و آمریكا در دوران اخیر هم از طریق دیپلماتیک حل و فصل گردید.

هدف از این نوشتار بررسی سیر روابط ایران و آمریكا پس از توافق هسته‌ای -كه به نوعی می توان آن را آغاز فصل جدیدی در این روابط دانست- بر اساس انتظارات ایجاد شده در پی آن است. اگرچه توافق هسته‌ای بستری مناسب را برای بهبود روابط ایران و آمریكا فراهم آورد، اما وجود برخی مشكلات مانع از تحقق این امر گشت. یكی از این موارد وجود بی‌اعتمادی عمیق میان دو کشور می باشد. مورد دیگر این است كه با وجود رفع تحریمهای چندجانبهٴ مرتبط با برنامۀ هسته‌ای ایران، ایالات متحده با استفاده از تحریمهای یكجانبۀ خود كه از دهۀ ٩٠ میلادی نسبت به ایران اعمال كرده، مانع بازگشت این کشور به جامعۀ بین الملل شده است. از این موارد دیگر، مشكلات منطقه‌ای و دوجانبه‌ای است كه جدای از مسألۀ هسته ای، حل نشده باقی مانده اند. در مرحلۀ کنونی، روند كوتاه مدت و امیدبخشی كه بین سالهای ٢٠١٣-٢٠١٧ تجربه شده بود، با روی كار آمدن ترامپ دوباره و به سرعت جای خود را به عنصر سنتی روابط میان ایران و آمریكا، یعنی تقابل و بحران داده است.

İRAM, احمد اویسال, ایرام, پژوهشهای سیاست خارجی, توافقنامۀ هسته ای, حسن روحانی, حقی اویغور, دكتر گلریز شن, رقابتهای انتخاباتی سال 92, مرکز مطالعات ایرانی (ایرام), مسایل عمومی منطقه

echo 'test';