افزایش رقابت ایران و روسیه در سوریه

محمد عبدالمجید سردبیر/کارشناس ارشد

روسيه و ايران توانسته اند به هدف کوتاه مدت خود یعنی ابقای بشار اسد در قدرت و شکست مخالفانش نایل شوند، اما اهداف بلندمدت آنها نه تنها یکی نیست، بلکه متناقض است.

روسیه و ایران به عنوان دو متحد اسد توانسته اند با استفاده از سیاست زمین سوخته و حملات هوایی جنون آمیز به هدف کوتاه مدت خود یعنی ابقای بشار اسد در قدرت و شکست مخالفانش نایل شوند. دوران جنگ و درگیری فرصتی برای بروز اختلافات باقی نمی گذارد و در آن دوران، نیاز به همکاری میان دو کشور در بالاترین حد ممکن بود، اما اکنون پس از فروکش کردن عملیات نظامی و کاهش درگیری و شروع فاز سیاسی، اختلافات میان آنها به منصه ظهور رسیده به ویژه پس از اینکه معلوم شد که اهداف بلندمدتشان نه تنها یکی نیست، بلکه متفاوت و متناقض است. روسیه اهدافی ژئواستراتژیک و اقتصادی در سوریه را دنبال می کند، به این دلیل حفظ رژیم برای آن اهمیت دارد و می تواند در شرایط مناسب، دست از حمایت از شخص اسد را بردارد، اما ایران اسد را ابزاری برای تحقق پروژه اش در منطقه و سرنگونی اش را تهدیدی برای این پروژه تلقی می کند و لذا او را خط قرمز می داند. پروژه ایران صرفا ایدلوژیک نیست و این کشور در تلاش برای تحت کنترل درآوردن کشورهای عرب منطقه و تبدیل شدن به قدرت اول منطقه ای است. با این حال، بقای اسد در قدرت از نظر روسیه برای کوتاه مدت ضروری است و مسکو به بشار اسد ضعیف ن از دارد تا بتواند خواسته های خود را بر او تحمیل کند. سفر اخیر بشار اسد به تهران پس از سه بار سفر به روسیه، نشست مشترك رؤسای ستاد ارتش سوریه، عراق و ایران در دمشق بدون حضور مسکو، زدوخورد بین نیروهای وابسته به این دو کشور و افزایش حملات اسرائیل به اهداف ایران در خاك سوریه نشان می دهد که رقابت بین آنها از مرحله پنهانی به مرحله علنی منتقل شده است.

ایران، روسیه، سوریه، رقابت

سوغات مرگبار ایران برای سوریه

محمد عبدالمجید

سوریه به دلیل تردد نظامیان، شبه نظامیان و زائران ایرانی و عراقی به آن، تخریب زیرساختهای بهداشتی و فقدان نظام سلامتی کارآمد و امکانات بهداشتی مناسب ممکن است در صدر کشورهای مبتلا به کرونا قرار بگیرد.

درگیری ها در ادلب به کجا می انجامد؟

محمد عبدالمجید

مسکو نباید از یاد ببرد که بدون هماهنگی با ترکیه نمی توانست به موقعیت کنونی اش در سوریه دست یابد و ترکیه همچنان بازیگر مهمی در صحنه سوریه است که نمی توان آن را نادیده گرفت.