İran İslam Cumhuriyeti, son dönemde yaşanan kritik gelişmelerin ardından güvenlik mimarisinde köklü bir dönüşüm sürecine girmiştir. Bu dönüşüm hem bölgesel dinamiklerdeki değişimlerden hem de ülkenin karşı karşıya kaldığı doğrudan güvenlik tehditlerinden kaynaklanan zorunlu bir ihtiyaç olarak ortaya çıkmıştır. Özellikle Haziran 2025’teki 12 günlük İran-İsrail çatışması, mevcut güvenlik yapılanmasının yetersizliklerini gözler önüne sererek yeni bir güvenlik paradigması arayışını beraberinde getirmiştir.

İsrail’in, İran’ın stratejik nükleer tesisleri ve hava üslerine yönelik nokta operasyonlar gerçekleştirebilmesi, hava savunma sistemlerinin büyük ölçüde devre dışı kalması ve kurumlar arası koordinasyon eksiklikleri hem siyasi bürokrasi hem de askerî-güvenlik yapıları içinde ciddi tartışmalara yol açmıştır. Ayrıca karar alma süreçlerindeki uyumsuzluk, güvenlik kurumları ve siyasi yönetim arasında güven kaybını derinleştirmiştir.

Çatışma süresince İran’ın üst düzey komuta kademesinde gerçekleşen hedefli suikastlar, güvenlik mimarisinin en üst seviyelerinde dahi koruma açıklarının bulunduğunu ortaya koymuştur. Nükleer bilim insanları ve üst düzey komutanların öldürülmesi, güvenlik açıklarının yalnızca teknolojik değil, istihbarat boyutlarını da kapsadığını göstermiştir. Bu durum, ülkenin güvenlik sisteminde köklü bir reform ihtiyacını gündeme taşımış ve Tahran yönetimini kapsamlı çözüm arayışına yöneltmiştir. ...

Perspektifin devamını okumak için PDF Dosyasını İndir