İran toplumu bugün ne devrimci bir kopuşa ne de istikrarlı bir normalleşmeye girmiş durumdadır. Mevcut tablo, baskı yoluyla ertelenmiş ancak çözülememiş bir kriz hâlini yansıtmaktadır.

1979 Devrimi ve sonraki yıllarda öğrenci faaliyetlerinin hız kazanmasıyla bu faaliyetleri bastırmak için yeni yöntemler devreye sokulmuştur.

Geçmişte tecrübeli şahısların kontrolünde düzenlenen yas törenleri, günümüzde devletin kontrol ettiği meddahlar etrafında şekillenen siyasi etkinliklere evirilmiştir.