İran, uzun yıllar boyunca askerî kapasite bakımından kendisinden üstün ABD ve İsrail karşısında doğrudan konvansiyonel çatışmadan kaçınmaya dayalı bir güvenlik ve caydırıcılık stratejisi benimsemiştir. Bu stratejinin temel bileşenlerini ileri savunma, stratejik derinlik, bölgesel silahlı aktörler ile balistik füze ve insansız hava aracı kapasitesine dayalı çok katmanlı bir caydırıcılık mimarisi oluşturmuştur. Tahran açısından bu yaklaşımın temel işlevi, muhtemel bir çatışmayı İran sınırlarının dışında karşılamak ve İran’a yönelik doğrudan saldırının ABD ve İsrail açısından çok cepheli ve yüksek maliyetli sonuçlar doğuracağına ilişkin inandırıcı bir caydırıcılık üretmekti. ...

Analizin tamamını okumak için PDF Dosyasını İndir