İran 1979 İslam Devrimi’nin ardından, sahip olduğu sınırlı konvansiyonel savunma kapasitesinin dayattığı koşullar ve ideolojik yaklaşımı doğrultusunda savunma gücünü desteklemek ve genişletmek amacıyla asimetrik araçlara ve vekil güçlere yönelmiştir. 1990 yılında kurulan Kudüs Gücü, bu stratejinin kurumsal taşıyıcısı konumundadır. Birimin kuruluşundan önce aynı stratejiyi uygulamakla görevli olan Devrim Muhafızları Ordusu (DMO) İslami Kurtuluş Hareketleri Ofisi, İran’ın daha çok dinî-ideolojik açıdan yakın silahlı gruplarla ilişkiler kurmasını sağlamaktaydı. Ancak 1990’da bu faaliyetlerin daha profesyonel bir düzeye taşınması amacıyla Kudüs Gücü tesis edilmiştir. Birime bu adın verilmesi, 1979 Devrimi sonrasında İran dış politikasının temel hedeflerinden biri olan “Kudüs’ün Siyonizm’den kurtarılması” söyleminin sembolik bir yansımasıdır. Bu durum, Kudüs Gücü’nün diğer devletlerin istihbarat ve güvenlik kurumlarının dış güvenlik birimlerinden farklı olarak ideolojik bir hedef ve temele sahip istisnai bir yapı olduğunu göstermektedir. ...

Analizin devamını okumak için PDF Dosyasını İndir