İran’ın koronavirüs salgını karşısında oluşturduğu kriz yönetim masası vaktinde oluşturulmadığı ve önleyici tedbirleri işletemediği gibi sonrasında yaşanan süreçleri de kontrol etmeyi başaramadı.

BAE, Bahreyn, S. Arabistan, Umman, Katar ve Kuveyt fosil enerji zengini olarak biliniyor ancak bu ülkeler kısa vadede çok önemli sorunlarla yüzleşmek zorunda.

İran'da temel makroekonomik göstergeler oldukça karamsar bir tablo çiziyor. Sokaktaki insanlar bu kötü gidişatı her geçen gün daha derinden hissediyor.

İran’a uygulanan yaptırımlar ülkeyi ciddi bir dar boğaza sürüklemiştir. Son eylemler de göstermektedir ki İran halkının ekonomik krize daha fazla dayanacak gücü ve sabrı kalmamıştır.

İran krizler sarmalı denebilecek bir evrenin eşiğine gelmiş bulunmaktadır.

İran’da çok dillilik kamusal alana yansısa da eğitim sistemi tek dilli olacak şekilde yapılandırılmıştır.

OPEC, üretim kesintisi kararıyla 2019 yılında arz-talep dengesinde ciddi oynamalar ve beklenmedik jeopolitik gelişmeler yaşanmadığı takdirde petrolün varil fiyatını 70 dolar bandında sabitlemeyi hedefliyor.

Gelinen noktada Hefttepe Şeker Fabrikasında yaşananların belirli yönleriyle İran sanayisinin durumunu yansıttığını söylemek mümkündür.

Birkaç bakanın değişmesiyle ülkedeki yapısal sorunların çözülemeyeceğinin farkında olan Cumhurbaşkanı Ruhani’nin seçimlerinin yaptırımların ikinci paketinin devreye gireceği 4 Kasım öncesi kabineyi daha uyumlu hâle getirerek son hazırlıkları tamamlamaya m

Ekonomik sorunların aşılamaz hâle geldiği bir dönemde yönetimin reformist ve muhafazakâr elitler arasında bir siyasi çekişmeye sahne olması İran halkını, ülke dışında yaşanan olaylardan daha fazla etkileyecektir.

İran Cumhurbaşkanı Hasan Ruhani, son bir ayda kabinesinden iki ismin parlamento tarafından gensoruyla azledilmesinden dolayı zor zamanlar geçiriyor.

İran basınında geçtiğimiz hafta öne çıkan haberler